Hep yedi rengin tonlarıdır, derler hayatı...
Ben sadece, iki rengin tonlarını yaşadım.
Ne mavi gördüm sevgilerde,
Nede pembe sevgililerde...
Kırmızıydı, arada gördüğüm ölümlerde...
Ama veda'ı hep saydamdır bildim...
(2008)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




YÜREĞİNİZE SAĞLIK DİLERİM GÖNLÜNÜZDEN SEVGİLER TAŞSIN KALEMİNİZ HEP NEŞE SAÇSIN ŞİİRLERİNİZ UMUDA YELKEN AÇSIN YORUMLARINIZ DOST SAYFALARINDA GONCA GÜL GİBİ PARLAYIP AÇSIN SAYGI VE SEVGİLERİMLE
kaleminizden güzel bir şiir okudum. kaleminiz hep yazsın tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta