Seni zamanlara böldüm, zamanın içinde ki anlara.
Bıraktım gönlümün en yüce yerinde,
O baharın çiçeklerinden taç yaptım sana.
Kuruttum son zamanlara denk düşen gözyaşlarımı,
İlk gördüğümde ki mutluluklarla ol,hiç veda etmemiş gibi bak bana…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta