Mehmet Yıldırım Katrancı 1957 Gaziantep
Güneşli bir son bahar akşamıydı ufukta
Ağaçlar çırılçıplak,dalları üşüyordu
Sararmıştı aşkımız dalda son yaprak gibi
Gözpınarı kurumuş,son damla düşüyordu
Bakma dedi arkana,maziyi hiç unutma
Sevgi ilaç deseler,inanıp sakın yutma
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi



