Veda ederken Şiiri - Hacı Veli Soylu

Hiç bekleme beni

Yorulan kalbin yanında bedenin lafı olmaz

Evvela helal et hakkını

Tuz ekmek var aramızda

Her ne kadar uzak olsan da

Gidenin yerinde bir boşluk ta şuramda

Anlasana...

Gözlerimde biraz nem gidişine

Lakin ne haddimize edepsizlik

Hak katından gelene

Riyadan sakınırız

Hatta gözükmemek için tenhada saklanırız

Kalsak da ulu çınarın yıkılışında gölgesiz

Sessiz sessiz hüzün basar bağımıza

Gizlice söyleşiriz.

Kafi gelmez kelimeler buhranımızı anlatmaya

Halden anlar adam dediğin

Yorulan yıkılan yanlarımız muhtaç aç susuz uykusuz

Ta yüreğimizde derinlerde gizliden bir ah...

Ama sanma ki umutsuz

Acılar kanatlanır bir kuş olur göğün göğsüne

Bakakalır ellerimiz veda ederken

Ne kadar da yanık firakımız ya Rab!

Kalkamaz bugün kollarımız

Dönüş sana yollar sana ölüm sana hayat sana

Kavuşacağız elbet bir gün mutlaka

Bu sessizlik bir çığlık habercisi

Gelmiyor konu komşu ziyaretine

Yıkılmış duvarı kırılmış kapı

Yazar artık taşta iki kelime...

Damlasın ne olurdu tutamadığımız burukluk

Kalbimizden gözümüze...

Duamız...

Ebediyen ayrılmamak üzerine

Cennette...

Toplanın gidiyoruz işte!

Her gece...