Yanak boyu bir keder süzülür dudaklarına
O masum sesinde, ensesinde azrail korkusu tümceler gezinir
Ve ılık bir ölüm eser, en hayati yanında
Durakların dolup taşar,
Veda bavullu
Zurnalı davullu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta