İnsandın,
Ne de olsa be Ustam;
Ölüme mecburdun,
Tüm faniler gibi...
Yüreğinde, dilinde,
Taşıyıpta söyleyemediklerinle,
Sisler Bulvarından şöyle bir bak..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




üstadım şiirleriniz harika gönül dolusu selamlar
şairler ölmez ki onlar eserleriyle hep bizimle.
ilhan koruyucu
BİR ŞAİRİN ÖLÜMÜ..DİĞERİNE NE YAŞATIR?....
İŞTE BUNU....................
tam ustalık valla...bakıyordur eminim..yüreğinize sağlık...bahtiyar arslan...
arkasında yüzlerce şiiri öksüz bırakıp gitti, sanki görevim bitti der gibi çekip gitti...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta