Şimdi bu boş, eşyaları taşınmış eve
Hatıralarımı yerleştiriyorum.
Mutluluklarım güneş gören yere
Gözyaşlarım kuytu köşeye...
Dertlerimi asıyorum çamaşır iplerine
Hayallerim duvardaki çivilere...
Kapı zili
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta