Ben sana veda edemedim hep geçmişte kalan yaşadıklarımız acıttı canımı
Veda lafı ağır geldi senden nasibini alamamış dudaklarıma...
Kaç kere vazgeçtim senden inan hatırlamıyorum.
İçimde her Gün artan acı,her gün biraz daha azalan ümitle besledim içimdeki sana aç sevgiyi.
Veda etmeyi hep çok istedim ve şu anda,tam karşımda ellerin başka birisinde,sımsıkı sarılmışsın.
Belkide bana inat,belkide gerçekten sevdiğinden onu.
Sen ona baktıkça ben sensizliğin içinde hapsolmuş yalnız bir köpek gibi hissediyorum.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta