Sormayın, anlatamam derdimi kimseye.
Hikâyem tâ başından döndü bilmeceye.
Ümidim yoktur ama asla vazgeçemem;
Nokta konulur mu hiç bitmemiş cümleye?
Fayda etmez başımı vursam sağa sola.
Hata bendeydi elbet, çok geç çıktım yola.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Gerçeği gördüm ancak gönlüm oldu harap.
En hüzünlü nağmeyi çalsın kırık mızrap.
Kaderde gözyaşı var, itiraz edemem;
Demek ki mutluluk koskoca bir serap.
Harikaaaydi gerçekten !! Yüreginize saglikkk !!
...'Nokta konulur mu hiç bitmemiş cümleye?'....
İstesekde kendi isteğimizle hiç bir şeyi sonlandıramıyoruz. Ne güzel ifade etmişiniz elinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta