Sormayın, anlatamam derdimi kimseye.
Hikâyem tâ başından döndü bilmeceye.
Ümidim yoktur ama asla vazgeçemem;
Nokta konulur mu hiç bitmemiş cümleye?
Fayda etmez başımı vursam sağa sola.
Hata bendeydi elbet, çok geç çıktım yola.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Gerçeği gördüm ancak gönlüm oldu harap.
En hüzünlü nağmeyi çalsın kırık mızrap.
Kaderde gözyaşı var, itiraz edemem;
Demek ki mutluluk koskoca bir serap.
Harikaaaydi gerçekten !! Yüreginize saglikkk !!
...'Nokta konulur mu hiç bitmemiş cümleye?'....
İstesekde kendi isteğimizle hiç bir şeyi sonlandıramıyoruz. Ne güzel ifade etmişiniz elinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta