Bu yağmur ilk defa umutlandırır beni,
Yağarken yağmur buğulu penceremden süzülürken suları
Ben yine elimi yanağıma koyup iç geçiririm başucunda.
Onlar süzülürken ben derin hülyalara dalarım içten içe..
Sular süzülür penceremden ve benim kalbimden;
Hep olmasını istediklerime,hep yanımda istediklerime akan yaşlar..
Bir an karşı karşıya kalmak aynada ıslak yüzümle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler, mektup tadında satırlardı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta