Heybetinle yendin mi beni İstanbul
Deniz kokunu içine çeken bir çocuktum
Henüz yürümeyi dahi bilmiyordum
Sokaklarınla tuttun minik elimden
Düştüm sana, yine kalktım senden
Üstelik adını dahi söyleyemiyordum
Şöhretinle yendin mi beni İstanbul
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta