Heybetinle yendin mi beni İstanbul
Deniz kokunu içine çeken bir çocuktum
Henüz yürümeyi dahi bilmiyordum
Sokaklarınla tuttun minik elimden
Düştüm sana, yine kalktım senden
Üstelik adını dahi söyleyemiyordum
Şöhretinle yendin mi beni İstanbul
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta