Bu gün sensizliğin ilk günü
Uykusuz geceler, sensizlikle bitti sanki
Aynaya baktım, hala güzelim, dedim kendime
Sonra, sahilde koştum, koştum
Hava güzeldi baharı karşılıyordu insanlar
Mutluydu, mutsuz olanlar bile
Koşanlar, yürüyenler, spor yapanlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta