Samandan bir kâğıt var önümde
Yazmaya başlayacaktım sonunu
Getiremeyeceğimi bildiğim halde
Kelimelerin yerini, gözyaşlarım
Doldurur satırları diye avunur oldum
Başladı kalem kendince konuşmaya
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta