Bitmeyen özlemler vardır, her gün Ay ile Güneş vedalaşırlar,
Akşam güneş Ay’a, sabah Ay Güneş’e veda eder,
Her gün sabah olunca Güneş Ay’a özlem duyar,
Her gün akşam olunca Ay Güneşe, özlem duyar,
Bilirim kavuşurlar her özlemlerinin sonunda,
Gün günlere ay aylara uzun olsa da özlemler,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta