Herkesi,
ayaklarına döktüğü gümüş tozuyla büyüleyen
bu
Işıklı Şehirden
Vazgeçtim…
Ne bilmediğim bir ülkeye gidebildim
Ne kendimden öteye…
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Yaşamak; belki de hasretin varlığından dolayı daha alımlı esintiler sunar bize... Tebrik ederim.
mart ayındaki şiirler... umutla bakar nisan yağmurlarına... şiiriniz umut dolu... bir eksiği var,eksiksiz olması. yani tebrik ederim.. kusursuz,güzel bir kadın gibi duruyor şiiriniz..
Herkesi,
ayaklarına döktüğü gümüş tozuyla büyüleyen
bu
Işıklı Şehirden
Vazgeçtim…
Ne bilmediğim bir ülkeye gidebildim
Ne kendimden öteye…
Yutkundum;
Şimdi,
…boğazımda bir “lokma”
kalmış
İstanbul…
Dilimde, paslı bir “söylenmemiş sözler” tadı
Dolduruyorum bavuluma
Issız bir adada yanımda olması
En lazım gelenleri;
Kağıt,
Kalem
Ve eski bir sevgili gibi
“İstanbul Hasreti”…
helal olsun.....saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta