Öyle sessiz geldin ki, geldiğini görmedim.
Öylesine çığlık atarak gittin ki, sesimi duyuramadım.
Çok şey anlatacaktım.
Keşke duysaydın “Gitme, ne olursun gitme” deyişlerimi.
Bir dönüp baksaydın arkana son bir kez,
Bakışların belki bir son olurdu.
Kalbimde sonsuz kez taşıyacağımı görmüş olacaktın en azından.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta