Bir tatlı burukluk biraz da umut,
“Eyvah”la, nostalji arasındayım.
Gün be gün çevreyi sarmakta sükût,
Ekim sonlarının Lara’sındayım.
Çatıya tırmanan pembe begonvil,
Bırakmış kendini hoyrat rüzgâra.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




ÜSTADIM,
0 GÜZELİM TASVİRLERDEN SONRA MUHTEŞEM FİNAL... NE GÜZEL ! YÜREĞİNE SAĞLIK. DİYORSUN Kİ :
'Kuşkusuz uyanır bir başka bahar,
Yine börtü böcek, rengarenk çiçek;
Şimdi içimizi korkular sarar;
“Gidip de gelmemek, gelip görmemek”
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta