...
gidiyoruz buralardan
arkamızda bıraktığımız ipsiz sapsız vedalar
yetim kalmış sıfatlar
yahut bazı insanlardan bizlere kalan değerli bakışlar
beş para etmez el sallayışlarımıza karışıyor
Oysa bu dağlarda büyüyen ayrılıklar var
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta