...
gidiyoruz buralardan
arkamızda bıraktığımız ipsiz sapsız vedalar
yetim kalmış sıfatlar
yahut bazı insanlardan bizlere kalan değerli bakışlar
beş para etmez el sallayışlarımıza karışıyor
Oysa bu dağlarda büyüyen ayrılıklar var
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta