İşlemediğim suçların cezasını, girmediğim günahların bedelini ödettin bana. Ben yar dedikçe, sen yaralar açtın... Ömrümün yaşanmaya cezalı yarısı, gönlümün kanayan yarası olmayı seçtin. Gidersen nefessiz kalırım, ölürüm dedim, Sen bir avuç toprakla çıktın karşıma. Yaram derin ,canım yanıyor, içim acıyor dedim, sen giderken tuz bastın yarama. Cehennem azapları soktun sol yanıma. Öyle olsun iki gözümün nur u, öyle olsun.. Bu da benim sana son şiirim, benden esirgediğin son vedam olsun.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta