Yalnızlık acı veriyor insana,
Unutulmaz hatıralar sarıyor birden etrafı.
Dünyaya veda etmek geçiyorken içinden;
Senden doğan nesillerle,
Yaşanacak günlerin olduğunu hatırlatıyorsun.
Düşünmüyorsun artık,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta