Ben hiç söyleyemeyeceğim sen hiç öğrenemeyeceksin. Biliyorum satır aralarına gizlediğim mutluluğu asla cümlelere dökme hakkını kendimde bulamayacağım.
Konuştuğunda gönlümden bir kuşun nasıl havalandığını, kanatlarını çırptığı vakit tüm bedenime nasıl mutluluk olarak yayıldığını asla sana anlatamayacağım.
Bunların gerçeğiyle yüzleşmek kadar acı olan bir başka şey var mı bilmiyorum.
Gözlerin pusulasıyken tüm bu olanların hiçbir zaman gözlerine bakarak bunları söyleyemeyeceğim.
Desem ki kalbim senindir.
Sende aynısını hissetsen bile hiç bir zaman seni buna inandıramayacağım.
Bir yandan bu kadar yoğun hissetmiyor olmamı dileyecek, ne kadar çok bağlanırsam sana, bu vedanın o kadar zor olacağını bileceksin.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta