Eylül ortası akşam saatleri,
Zaman maviyi kızıl geçiyor.
Dalgalı denizin orta yerinde,
Sözlerde hazan, gözlerde hüzün,
Mevsim yalnızlığa kürek çekiyor.
Eylül de sararır solar bazı sevdalar. Ayrılıklar vedalar Eylül de başlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta