karanlığın içine kürekler çekilir
hüzün dalgaları vurur peşinden
bel büken hislerden arınmak
arzusuna sığınır yürek kaçakları
gel gör ki istikamet yok hedef yok
bir girdaba yok pahasına kapılmak
gibi umutsuzdur kaybolmak
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta