Öğle vakti soldu gözlerimde ki fer,
Kalmadı gündüz gözü aydınlık bir yer.
Bu nasıl hayr bunun neresi şer,
Gittiler gitmezciler birer ikişer.
Boğazımda kandan ılık bir düğüm,
Cümleleri boğazlama vakti bugün.
Ne gel derim nede gelirim artık,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta