Vecd Şiiri - Esra Nizam

Nedir seni böyle efsûnlu kılan hâl-i nâzın?
Kalbimin nabzını terbiye eden itidâlin,
ruha sirâyet eden sıcaklığın,
“rağmen" hallerinden mi?

“Ey Nigâr, ne diye mana kovalarsın,
İzâh aradıkça büyü bozulur,”
diyor bilge bir fısıltı.
Amenna, amenna, amenna.
Çekildim suallerin eşiğinden.

Aklımı mayhoş eden
mahbûbun kemâl ile mücehhez edâsı.
Zira nazarım evvelce böyle cemâl görmedi.
Billâhî, gönl-i râhât evvelce nasib olmadı.
Hayâtımdan el mürekkeb etmiştim.
Her dem kâinat bana dâr idi.
Hamdüsenâlar olsun ki:
Şâh-ı gönül hazretleri,
mübârek hâlleriyle gönlüme sa‘âdet bahşetti.

Aşk-ı pâk sultânım varsa, ne gam, ne keder?
Hâneme ayak basmazdan evvel,
ılık iklimler getiren inayet-i sedâsı
ne güzel nâz, ne yüce bezzâzdır.
Vallâhî, bir nefes ki bitap hâlime cân kıldı.
Hızır misâli derd-i cânıma yetişti sultânım.
Yüce Allâh’tan gayri ne niyaz eylerim?
Hamdüsenâlar olsun ki:
Yarîn lebleri nice çâreler île doludur.
Sultân-ı gönlümün bereketi aleme fâş.
Itır-ı nâzı, amberleri gölgeleyen şifâdır.

Ben ki ;
sultân-ı gönlümün aşkından müptelâ cariyesiyim,
Yokluğunu tanımak istemem alem-i mâlumdan.
Billâhî yalan değildir:
Ayrı düşersem, bir bakış aralığı yakınlığından,
bülbül misali ahım ve de feryâdım dinmez.
Ben,
yüzündeki her bir hâl-i nâzı tek tek kalbimden süzdüm, içtim.
Lisânından neşe, gözünden hayat devşirdim.
Vâkıa, yokluğunu göreceksem,
beyaz örtüler serilsin vücûduma.
Başka ihsanın rağmı bana lüzum değil.

Yüzüne yüz sürmeyeceksem, neyleyim nefes?
İsterim ki aciz vücûdumu gönlüne gömsünler.
Hünkârımın huzuru cennet bahçesidir.
Ruhunun dergâhında can bulayım,kafidir.
Billâhî!
Olmadığı her mekân cehennem azabıdır.
Ben ki sultân-ı gönlümün biçâresiyim,
ayrılık ateşinde yanacaksam, istemem deva.
Allâh, kâfir olan kullarına dahi yazmasın böylesi bir cefâ.

31 Aralık 2025
19.16