Bizki vebalı hayatları büyücülere bağladık hep çaresizce
Susarak küfrettik dilsizlerin bağırtılarına
Aradık zambak tarlalarının aşk kokan rengini
Bize sunulaN çorak topraklarında onların
Ve mektupsuz eski aşıklar olduk evvel zamanlarda
Her tutulduğunda ellerimiz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta