Her gece yatağında, pişmanlığından uyuyamayasın,
Buz kessin yüreğin, yastıklara sarılıp yanasın.
Kimsesizliğin o zifiri boşluğunda boğulurken,
Uykular sana haram, sabahlar ise dert olsun.
Hangi sofraya otursan, lokmaların zehre dönsün,
Adımladığın her yol, izdırap limanına varasın.
Gözlerin her köşe başında bir teselli ararken,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta