Gök, yüzünü yanlış düğmelemiş bu gece
Yıldızlar ceplerinden dökülmüş, haberi yok.
Ay, sönmeye yüz tutmuş bir lamba gibi
Gecenin köşesinde unutulmuş, boynu bükük.
Neresinden tutsan elinde kalıyor zaman
Sanki akrep yorulmuş da yelkovana yaslanmış.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta