Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
çok hoş,akıcı,uyumlu ve okuyucuya verilmek istenen o kadar net ki...iç hesaplaşmaları bitirmiş,bir sonuca varmış ve bunuda ustaca dile getirmiş duygu yoğunluğu oldukça fazla dizeler...
Beğeniyle okudum...
tebrik ediyorum..
+10 puan
evet...
güzel anlatmışsınız sevgili dost....
O vebal taşınıyorsa eğer, tüm yaşam boyunca ödenmeye çalışılsa da bitmez... Diyeti ağırdır, paha biçilmez...
Kutluyoru sayın Yaşar Saim Aslan ..., güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta