yaldızlı gecelerin yıldızsız direnişlerine şahit kalemdeyim
zaferini kutlamaktan geri durmamamış kahpe karanlık
uykusuz
pusuya yatmışlığımız tanıdık silahlara yenilmiş
vuruldumm
kan damlamakta
huşu içinde ebruli tablolarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta