Ve Tanrı kadını yarattı,
ama iktidar onu susturmak istedi.
Adını koydular:
anne dediler,
eş dediler,
namus dediler,
itaat dediler.
Kadını bir yasa maddesine,
bir töre cümlesine,
bir propaganda afişine sıkıştırdılar.
Ama kadın,
kanunlardan önce vardı,
devletlerden önce vardı,
bayraklardan önce vardı.
Bir gün kadın ayağa kalktı,
meydanlar konuştu,
duvarlar yazıya döndü,
sokaklar tarih oldu.
“Ben sizin düzeniniz değilim,” dedi,
“Ben sizin korkunuzum."
Çünkü kadın,
yalnız doğurmaz;
isyan doğurur,
hafıza doğurur,
devrim doğurur..
Ve Tanrı,
uzaktan baktı dünyaya…
Ve bakmakla yetindi...
Kayıt Tarihi : 25.1.2026 21:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!