Ve sustunuz siz
Silahlar patladı gecenin kalbinde
Ses vermediniz...
Ve sustunuz siz
Çocuklar ağladı
Memleketim ağladı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok ince düşüncesi olan bir şiir..! Derin bir felsefe...Keyifle okuyorum İmdat Kardeş şiirlerini...Tebrikler.
Evet hep sustular ama bizleri susturamayacaklar susturmamalılar...Yürekten kutluyorum İmdat...kalemin hiç susmasın.ses olsun..
Sesimizi çıkardığımızda susturulduk. Tebrikler. Sevgiler
Kahkaha salan pozlar verdiniz manşetlere
Büyük puntolara aşıktınız
Küçücük sevinçlere muhtaçken ülkemin çocukları
Geleceği çaldınız
Işıkları söndürüp kasalar dizdiniz tablo arkalarına
Haykırışları tutsak ettiniz
Ve sustunuz siz...
SEN gibi genç yürekler sevinci getirecek ancak ülkeme. kalemin susmasin yigit. Tesekkürler.
çok güzel İmdat tebrikler kardeşim..:)
O kadar güzel ki. Ne yazacağımı bilemiyorum. Bu gün bende farklı bir açıdan hemen hemen aynı konuyu yazdım Yarın koyacağım.
Evet sustuk. Susturduklar. Susanlar. Suskun kaldılar. Ve üzerilerine patladı.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta