ve söz
iyi bir adam olmayı bıraktım çoktur
eğilen bulutlara parmak atıyorum habire
kusuyorum göğsüne orospuların
içip içip ucuz şarapları
ruhumun çeperlerini yıktım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Evet bencede..Güzel..
Selamlar..
Engin bey,bu kadar safsatayı bir araya doldurduğuna göre kafan gerçekten kıyakmış galiba!
hangisi safsata diyeceksin,belki ama hangisini sayayım birader?
devenin boynu hikayesi...
bu şiir işini birde ayıkken yazında sizinle tekrar konuşalım.
hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta