Çiçekler bükmüş boynunu,
Ben hayata kızıyorum
Sonra henüz bitmeden şiirim, kızmaktan dahi vazgeçiyordum
Ağlıyordum,
Nil nehrinin kıyısında günün doğuşunu seyretmiş,
Gün batımına kadar en içten yazılarımı kağıda dökmüştüm.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta