Bahar, tomurcuklarla gelirdi
Bayat bir ekmeği kemirirdi çocuklar
Su temiz, tuz beyaz, buğday bereketti
Ana idi, namus, aşk ve mahpus. kadınlar...
Gönül yol olur, tutku aşk acı savrulurdu
Dudak titrer ses titrer, düğümlenirdi kelimeler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta