Biliyormusun sevgili...
Oysa ben her gece sesinde kayboluyordum ,bir fırtınanın içindeki tek sığınağımdı sesin...
Onca gülüşün ardından ,bir kurşun değilmiydi bu sessizlikte kulaklarımdan kendini çekişin...
Oysa sen...
Sessizliğinde dahi nefesinle defalarca aşk nağmeleri fısıldamazmıydın kalbime...
Sen değilmiydin gözlerimde sûkût zindanında defalarca hapsolan...
Sen değilmiydin her gece saçlarimda mısra mısra dolanan...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta