Karanlığında yalnızlığımla kaybolduğum bir gecenin,
Huzurun tahtından alınmış,lacivert atlastan örtüsünü
Eşini arayan bir şahinin keskin pençeleri yırttı.
Ve sen...
Ve sen melek...
O yırtıktan zamansızca sızan,
Bir bahar sabahının ilk ışıkları gibi,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Çok güzel bir ifade,çok güzel bir anlatım...Ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi içinize giren aşk.Yüreğinize sağlık.Melek! Çok beğendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta