Karanlığında yalnızlığımla kaybolduğum bir gecenin,
Huzurun tahtından alınmış,lacivert atlastan örtüsünü
Eşini arayan bir şahinin keskin pençeleri yırttı.
Ve sen...
Ve sen melek...
O yırtıktan zamansızca sızan,
Bir bahar sabahının ilk ışıkları gibi,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Çok güzel bir ifade,çok güzel bir anlatım...Ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi içinize giren aşk.Yüreğinize sağlık.Melek! Çok beğendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta