Ve sen beni, gömüyorsun çukara…
Günahlarım bende kalsın, sen düşünme artık,
Bir toz bulutu gibi, savrulsun karanlıklar gözlerime,
Unutulmuş yürekte durmasın, sonsuz sevgim,
Özgür bırak kaybolsun, kalmasın yüreğinde…
Duygularda süzülen, ruhum çılgın, serseri…
Bedenimden kurtulup, bir nehirde can bulur,
Asi akar denize, dökülüp kaybolur,
Baksan da göremezsin, geri dönmez asla…
İçimde yangınlarım, tütüyor duman olup,
Kor seraplarda, kızıl izlerin var,
Acıtıyor gövdemden, kopan her parçam,
Yılgın bir rüzgâr alıp, götürüyor sormadan…
Uçurum uzaklara, bakışlarım yürüyor,
Dalıp bir noktaya, boğuluyor umutlar,
Bir cenaze gibi, gidiyorum omuzlarda,
Ve sen beni, gömüyorsun çukara…
Oktay ÇEAKL
28.01.2012-08.39
Kayıt Tarihi : 30.1.2012 22:13:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!