ağlama
paslı kederlerinle
beyaz gelinliğini ıslatmasın tuzlu gözyaşların..
vazgeçtim ben idamlık sevgimden,
yaprak yaprak dağılırken sonbahar gözlerimde
ben vazgeçtim
kara gözlerinden hayatın..
her yeni gün gebe kalırken umutlar
ben sevmeyi bekledim yüreğimden
kendimi,
ama vazgeçtim aynada gözlerimden..
ucuz kokular var
ucuz konuşmalar
ne kadar da ucuzlamış yürek kandıran sevişler
bir göz oluyor
bir el
bir dudak oluyor
bir beden
ucuzluyor sabahları kahvaltı sohbetleri..
evcimen sohbetler kulaklarıma misafir
mutluluk sadece bir maske
keyfim dediğim büyük bir palavra
ve sen
hala annemin kızı
ve sen
ilelebet benim hüzün kokan unutkanlığım..
Kayıt Tarihi : 2.3.2010 00:16:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Gökhan Durgut](https://www.antoloji.com/i/siir/2010/03/02/ve-sen-72.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!