Çocuklar çıkmadı bugün sokaklara
üstü örtülü çam ağaçları ağlıyordu
umutsuz bir manzara bana gülümsüyordu
sanki o da benim gibi yalnızdı
hıçkırır gibi soluyordu rüzgar tenimi
raylar buz tutmuş trenler kayıyordu
meçhule uçuyordu havada sürüklenen sirenler
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta