Yalnızlığını tam ortadan kopardılar
Bakışların zincirlendi kör kuyulara
Gözlerinde bakır çalığı bir özlem
Gurubun kızıllığı ve sen…
Ne anılar çekebiliyor
Ne de yaşam denen nesne
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta