Ve sen... iki gözümün tek Fer’i..
Ve sen vicdanı merhameti lal olmuş yar..
Ve sen günahkar dünyadaki;
Bildiğim en günahsız sevgili.
Olmamalıydı bu kadar masum yüzün
Girerken kanına cümle hislerimin..
Sen! Celladı aşkın;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta