Kırık dökük hayatları yaşıyoruz
Umut kırıntıları batıyor ayaklarımıza
Çatlak kalplerimizden içeri sızan güneş;
Her defasında yeni ümitleri taşıyor ufkumuza..
Belki hayal kırıklığı, belki de
Bir daha ki seferin heyecanıyla
Uzun bir günün sonunda, düşüyor gözkapakları
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta