Yavaş yavaş soluyor içimde benliğim
Yollar genzimi yakıyor, ölmek gibi birşey bu.
Çok yeni küflenmiş ekmekten koparılan parça kadar bayatlaştım.
İlk defa dinlediğim şarkının güzelliğini bir kaç kez tekrar dinlemekle öldürüyorüm
... ve ölüyor
Görmekte olduğum rüyanın ağır hüznünü gün boyu taşıyorum
Köprücük kemiğine bakıyorum sevginin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta