İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'gel al....kilidi kırıldı kapının
ıssızlığa büründü can kollarında...yalnız
ve sözsüz ağıtlar yakılıyor şimdi
duymasın diye can yoldaşı
ve ölüm karasını sürdü kapıya... '
Ne kadar duygularıma yakın.
Kutluyorum.
Esen kalın.
ve ölüm karasını sürdü kapıya...
uzak dursun kapıdan bacadan eli kara yüzü kara kendi kara ölüm...
uzak dursun şiirden şairden bu zulüm...
tebrikler
kalemin susmasın abim...
ve ölüm gibi sessizliğin ardından uğuldaşan sesler...
ki o sesler içinden kalem kırıp gelen bir şair...
ve o şairliği yürekte beslediği umutlarla güçlendiren bir adam!
bir ölüme dayalı umutlar....
Ölüm üzere o kadar çok şey yazdım ya burada ki ölüm daha farklı yerleşmiş satırlara. Karasını kapıya süren ve umutların defterini düren bir ölüm tabiri caizze... diyor ve Atilla beyi tebrik ediyor başarılar diliyorum....
SEVDAZAN
sahipsizseniz
bir yol geçer kilitsiz kapılardan
acıya
ölüm yanında ağarır
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta