Her sabah uyandığımda
Atıyorum çöpe
Yaşama hakkımdan bir sayfa daha
Her gün, yavaş yavaş,
Ölmüyor muyuz aslında
Ve mefta oluyoruz
Son sayfa koptuğunda...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ve mefta oluyoruz
Son sayfa koptuğunda...
Güzeldi. tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta